یك زن ژاپنی كه برای ایران خوانده است

بابا این بچه های دست هرچی نژاد پرست بستن. به نظر من که ایران یک جغرافیای خط کشی شده نیست. ایران تمدنی که محل برخورد تمدن های دیگه و افغان و ترک , کرد,بلوچ ,فارس,لر ,عرب نداره.هرکی که میگه عربا فلانن, یا یارو افغانی , یا یارو ترکه یا .. خیلی احمقه.حداقل اگه اینقدر می خوان کورش کورش کنن بگن فلان بوده بهمان بوده یک از اون فلان بهمان بودنش یاد بگیرن .باب نژاد پرستی باز نکنن. هرچی باشه همین زمان حال تنها پیوند باقی مونده ما با هم وطنامون همین اسلامه که متحدمون میکنه(چه هم وطن های جغرافیایی و چه همسایه ).وقتی افغانستان یا عراق رو می گیرن مایم ناراحت میشیم.حرچا با عراق جنگیدیم ولی یک خانواده گوشت همو می خورن استخون رو دور نمی ریزن

دست به پاچه افغانی ها شدید؟ این شعر مال یه خواننده افغانیه که به خواطر حمله نظامی امریکا به افغانستان خونده

عالی بود...من که از بچگیم خودمو برای پس گرفتن نقطه به نقطه ی ایران بزرگ آماده کردم، برای ابر قدرت شدن خودمو آماده کردم، برای آبادی ابدی خودمو آماده کردم...دیگه خیلی نزدیکیم...آخرین دهه ی این زجر 1400 ساله هستش..عصر تلایی نزدیکه.

عزیزم ,واقعا رو اینطوری مینویسن دقت کن( داخل پاسخ هارو نگاه کن)

به امید بازگشت به اقتدار گذشته آباد ای ایران جانم فدایت

ای کاش ما ایرانی ها هم عشق به ایران را از این زن ژاپنی یاد بگیریم