در حال بارگذاری
پخش خودکار بعدی:
؟
با فعال بودن پخش خودکار، در صورتی که سایت را رها نکرده باشید، پس از پایان نمایش، ویدیو بعدی پخش می‌شود.
Loading...

گناباد ، شعری از علی عبدالرضایی

18
« گناباد» هر چه مى افتم روى زنى در هر كجاى زمین باز ليز مى‌خورم بر زمينِ زنى در ايران شيخ مونث است بر منبر و اين گنبدِ گوشتى گناباد يكى بيايد كمك كند تا خيانت كنم به اين خداى لُر وگرنه امروز فرداست دوباره بنشينم پاى سفره‌ى عقد یکی بیاید کمک کند تا زنده بمانم دلم در سینه که تنها باشد می‌تپد جوری که تنها بمانم باز هميشه دار و ندارِ خودم بودم از دست دادن برنمى آيد از دستم داشتن ضعيفم می‌كند زن داشتن ضعيفه
دیدگاه‌ها