داغترین‌ها: #گزارش سالانه آپارات

فرزانه قلی زاده ؛شادی؛

48
e1artgallery 10 دنبال‌ کننده
48 بازدید
اشتراک گذاری
فرزانه قلی زاده شادی ترانه کودکانه ای را به خاطر میاورم که پشت نیمکت ها آنرا باهم میخواندیم خوشحال و شاد و خندانمقدر دنیا رو می‌دانمخنده کنم مندست بزنم منپا بکوبم منجوانم... پشت آن میزها بارها با آن دست زدیم ، پا کوبیدیم و باهم یک صدا شدیم و شادی کردیم . اما بعد از سن تکلیف همان دست زدن ها، پا کوبیدن ها، شعر خواندن ها گناه شمرده شدن و به شادی رنگ دیگری از جنس غم و سیاهی زدند. گویا این سیاهی و غم است که حس نشاط را در درون ما شعله ور میکند. شادیِ واقعی جایش را به چیزی داد که در واقع از یک پارادوکس نشأت می گرفت! لذت بردن از غم و اشک ریختن.شادی ای که شاید بتوان گفت در نوع خود، شکلی از "خود آزاری" را در پوششی از معنویت خواهیِ هیجانی و عاطفی ترویج می دهد. Farzaneh Gholizadeh HappyRemembering a childhood song we read together behind the benches:" I'm happy and smilingI know the world's valueLaughingclappinghoofing tapI'm young ..."Behind those benches, we clapped, hoofed tap, and sang a song together and rejoiced. But after the age of religious responsibility, the same clapping, hoofing and singing were considered as guilt; and sadness and darkness were considered as happiness. As if it is darkness and sadness that make sense of joy inside us. True happiness replaced with somthing that actually came from a paradox! Enjoying sadness and tearing!The happiness that maybe promotes a form of "self-harm" in the form of emotional and emotional spirituality.
e1artgallery 10 دنبال کننده
pixel