وحیانیت قرآن

284

«لَا تُحَرِّك بِهِ لِسَانَكَ لِتَعجَلَ بِهِ * إنَّ عَلَینَا جَمعَهُ وَقُرآنَهُ» (قیامة،16و17). هم مفرداتِ سُوَر و آیاتِ قرآنی؛ وحیانی است و هم جمعش. جمع را عمَر نکرده، عثمان نکرده، ابوبکر نکرده، علی(علیه السلام) نکرده، پیغمبر(صلوات الله علیه وآله) نکرده. پیغمبر اگر این قرآن را تحویل داده هم مفرداتش وحیانی است، و هم جمعش وحیانی است. یک واو، زیرو زبر، یک نقطه، یک کلمه، یک آیه، نه جایش عوض شده، نه نقطه اش نه حرکتش؛ تمام وحیانی است.