صبح بخیر ،باور سیاه، مریم ناظمی، خوانش شیدا حبیبی

184
صنوبرها به بودن در رکاب تو مسرورند.. و نیلوفرها به بلندکردن پرچم تو مسرور تر... صنوبر برشاخه های شکسته خود هرسال می گرید.. ونیلوفر سیاه تو را تا ابد نمی خندد... اما در بید مانده ام، نه اشکی برای شکستن دارد و نه به باور سیاه رسیده است اما اما اما قرنهاست در خیال تو خیالش بیابانی است ✍
1 سال پیش
Sheyda Habibi 99 دنبال کننده
pixel