بیات اصفهان- شعر تاجیک Мӯъмин Қаноат

348
ای دادگــاه خــاکــیان، ای آسمــان بیکران تــنـگ است حال تاجیکان در خاک و زیر خاکدان ای دود آتـشــگــاه هــا، آمــاج گــاه آه هــا تـــخـــت بـلنــد اهـــورا، بخـت بـد اجـدادها گـویند بـر اجـداد مـا بودی ظفر، بـودی پـدر از شـکــل تـو مــی ســاخـتــند مردان میدانیِ سپر بیــراق عــدل کاویان پر می زدی بالای سـر در دســت صــدهـا زادة آزادگــان بـــاخــتــر همه تخمة مردانـه چـــون دردانـه زیـــر آبها تار: عماد ناصریان صدا: عجم کلنف
محمدجواد 578 دنبال کننده
pixel